Bijna iedereen slikt weleens een pijnstiller. Meestal gaat het hierbij om paracetamol, ibuprofen of aspirine. Wat niet iedereen weet is dat er grote verschillen zijn in de werking en werkzame stoffen van deze pijnstillende medicijnen.
Vrij verkrijgbare pijnstillers: paracetamol, ibuprofen en aspirine
Nederland kent drie pijnstillers die zonder doktersrecept verkrijgbaar zijn, namelijk:
• Paracetamol
• Aspirine (Acetylsalicylzuur)
• Ibuprofen / Naproxen
In bepaalde pijnstillers vind je combinaties van deze werkzame stoffen, maar hun werking wordt hierdoor niet beter.
Welke pijnstiller werkt het beste tegen pijn?
Paracetamol is een opzichzelfstaande werkzame stof die in velerlei pijnstillers wordt gebruikt. Paracetamol is alleen pijnstillend en koortsverlagend, en niet ontstekingsremmend zoals aspirine en ibuprofen. Paracetamol kent bij gebruik volgens de bijsluiter weinig tot geen bijwerkingen; in tegenstelling tot aspirine en ibuprofen. Het is dus raadzaam om bij pijn allereerst paracetamol te nemen en geen ibuprofen of aspirine. Bij hevigere pijn kun je ibuprofen toevoegen. Aspirine en ibuprofen hebben om en nabij dezelfde werking. Aspirine wordt doorgaans echter minder goed verdragen dan ibuprofen.
Pijnsbestijdingsschema de ‘analgesic ladder’
In 1990 werd de ‘analgesic ladder’ goedgekeurd door de Wereldgezondheidsorganisatie. De ‘analgesic ladder’ betreft een stapsgewijze introductie van steeds sterkere pijnstillers en zodoende een handzaam pijnbestijdingsschema. De ‘analgesic ladder’ vindt inmiddels toepassing in alle medische disciplines. De ‘analgesic ladder’ luidt als volgt:
• Begin altijd met paracetamol (iedere 4 tot 6 uur 500 tot 1000 mg).
• Voeg een NSAID toe zoals ibuprofen of naproxen of een zwak opiaat zoals codeïne.
• Vervang het zwakke opiaat voor een sterk opiaat zoals morfine, fentanyl of tramadol.