‘Eczeem’ is een verzamelnaam voor verscheidene huidaandoeningen.

• Constitutioneel eczeem (aangeboren)
• Allergisch contacteczeem (allergische reactie)
• Ortho-ergisch contacteczeem (overbelasting)
• Craquelé-eczeem (uitdroging)
• Hypostatisch eczeem (vochtophoping)

Eczeem kan dus worden veroorzaakt door gezondheidsproblemen (bacteriële infectie, schimmelinfectie e.a.), een allergische reactie (conserveermiddelen, metalen e.a.) of overbelasting (water, zeep e.a.), maar ook helemaal geen aanwijsbare oorzaak hebben. Van vele vormen van eczeem is de oorzaak namelijk niet of slechts gedeeltelijk bekend. Hieronder vind je 9 tips om eczeem te voorkomen en te behandelen…

1. Eczeem bij jonge kinderen voorkomen & behandelen

Constitutioneel eczeem bij baby’s en jonge kinderen begint doorgaans als een kindje 1 tot 4 maanden oud is. Deze vorm van eczeem wordt ook wel dauwworm genoemd vanwege de vochtigheid (vochtig als dauw) en vorm (als een worm rond de mond). De exacte oorzaak van deze kinder-eczeem is helaas onbekend. (bron) Vaak heeft het te maken met:

• Weersomstandigheden (koud, warm, droog, vochtig, etc.)
• Hooikoorts (stuifmeel van bloemen, grassen, planten & bomen)
• Huisstof & huisstofmijt
• Dieren (huidschilfers & speeksel)
• Voeding
• Temperatuurschommelingen
• Emotionele gebeurtenissen
• Water & zeep
• Kleding
• Zonlicht

Dauwworm is in principe niet te genezen. Het is wel mogelijk om uitlokkende factoren zo veel mogelijk uit de weg te gaan. Daarnaast kan een uitbraak van kinder-eczeem worden behandeld met teerzalven of corticosteroïden. Deze middelen onderdrukken het eczeem en de bijkomende jeuk. (bron)

2. Eczeem door allergische reactie behandelen

Eczeem betreft in veel gevallen een allergische ontstekingsreactie van de huid. Eczeem kan o.a. worden veroorzaakt door huidallergieën, voedselallergieën, pollenallergieën en huisdierallergieën. Eczeem die door allergieën wordt uitgelokt kan logischerwijs worden voorkomen door de allergenen die je niet kan verdragen uit de weg te gaan. (bron)

3. Allergietest ondergaan in geval van eczeem

Weet je niet of (en zo ja, waarvoor) je allergisch bent? Vraag je huisarts dan om een doorverwijzing voor een aantal allergietesten. Bij het huisartsenlaboratorium kun je verschillende allergietesten ondergaan die kunnen uitwijzen waardoor je eczeem wordt uitgelokt. Vervolgens kunnen de allergie-symptomen (waaronder eczeem) worden onderdrukt met antihistaminica en corticosteroïden.

4. Eczeem behandelen met behulp van vette crème of zalf

Eczeem is doorgaans het vervelendst als je huid droog, gekloofd en schilferig is. Je kunt je huid relatief soepel, vochtig en heel houden door deze in te smeren met een vette crème of zalf, bijvoorbeeld koelzalf of vaseline (al dan niet met ureum).

5. Trap niet in termen als ‘hypoallergeen’ & ‘natuurzuiver’

De term ‘hypoallergeen’ is niet wettelijk beschermd. Hoewel je zou mogen verwachten dat een hypoallergeen huidverzorgingsproduct geen allergische reactie kan uitlokken, is dit wel degelijk mogelijk. Een fabrikant kan de term hypoallergeen namelijk uit puur commerciële overwegingen gebruiken. Ook claims als ‘dermatologisch getest’, ‘huidvriendelijk’, pH-huidneutraal’ en ‘natuurzuiver’ zeggen niks over hoe jouw huid op het desbetreffende huidverzorgingsproduct reageert. Als je last hebt van eczeem kun je beter een huisarts om raad vragen als het aankomt op make-up, huidverzorgingsproducten en huidreinigingsproducten.

6. Behandeling van eczeem met ultraviolet licht

Zonlicht heeft vaak een positieve invloed op eczeem. Overmatige blootstelling aan zonlicht kan echter ook averechts werken. Soms reageert eczeem echter zo goed op zonlicht dat kunstmatige, ultraviolette lichttherapie met UVA-stralen of UVB-stralen uitkomst kan bieden. In bepaalde gevallen kan eczeem zelfs volledig worden genezen d.m.v. bestraling met ultraviolet licht (lichttherapie).

7. Laat je eczemateuze huid met rust ter behandeling van eczeem

Het is erg belangrijk om eczemateuze huid zoveel mogelijk rust te geven; ook als de huid momenteel niet zichtbaar lijdt onder eczeem. Krab niet, pulk niet en stel je huid niet te veel bloot aan water en schoonmaakmiddelen. In principe kan iedere willekeurige prikkel voldoende zijn om een nieuwe eczeem-uitbraak uit te lokken.

8. Pas op met edele & niet-edele metalen i.v.m. eczeem

Als je vaak last hebt van eczeem, dan is het verstandig om op te passen met sieraden. Vooral oorbellen, horloges, ringen en halssieraden kunnen eczeem uitlokken. Maar pas ook op met haarspelden, haarbanden, petten en soortgelijke hoofddeksels.

9. Let op de weersomstandigheden ter voorkoming van eczeem

Schraal weer (koud, guur, droog & winderig) verergert eczeem-klachten vaak. Gebruik vooral in gure periodes een vette crème om huiddelen te behandelen die ontvankelijk zijn voor eczeem. En haal bijtijds je handschoenen, sjaal en muts van zolder.

Heb jij aanvullende tips m.b.t. eczeem-behandeling? Laat hieronder jouw adviezen achter!

Symptomen hersenschudding

Een hersenschudding gaat doorgaans gepaard met een aantal typerende klachten. Deze klachten c.q. symptomen hoeven zich overigens niet per se allemaal voor te doen. De belangrijkste symptomen van een lichte hersenschudding zijn:

• Hoofdpijn die langzaamaan toeneemt na het ongeval
• Duizeligheid & verwardheid
• Bewusteloosheid (2 sec. tot 10 min.)
• Geheugenverlies m.b.t. de periode voor het ongeval
• Onhandig & schokkerig bewegen
• Misselijkheid & braken

Bij een zware hersenschudding is soms sprake van aanvullende complicaties en symptomen, namelijk:

• Lage bloeddruk (hypotensie)
• Versnelde hartslag (tachycardie)
• Overmatig zweten
• Tijdelijk gevoelsverlies
• Dubbel zien

Als gevolg van een hersenschudding kunnen later pas – en zelfs op langere termijn – aanvullende klachten & symptomen worden ervaren, zoals:

• Problemen met evenwicht
• Problemen met concentratie
• Problemen met taalvaardigheid
• Stemmingswisselingen
• Paniekaanvallen
• Wazig zien

Het typerende van een hersenschudding is dat er geen sprake is van zichtbaar hersenletsel. Over hoe of waarom de symptomen van een hersenschudding ontstaan, is men het dan ook nog steeds niet eens.

Hersenschudding & huisarts inlichten

Als een val of klap op het hoofd leidt tot één of meerdere van bovenstaande symptomen, dan spreekt men van een hersenschudding. Bij een hersenschudding dien je uit voorzorg direct contact op te nemen met je huisarts.

De hersenschudding zelf kan niet of nauwelijks worden behandeld. Toch dient de huisarts onderzoek te doen, om ernstig hersenletsel uit te sluiten. Zo kan een zware hersenschudding in zeldzame gevallen gepaard gaan met:

• Hersenbloeding (bloeding in de hersenen)
• Hersenoedeem (vochtophoping in de hersenen)
• Hersenbeschadiging met epilepsie tot gevolg
• Herseninfarct (bloedstolseltje in een hersen-ader)
• Hersenkneuzing (= langdurig bewustzijnsverlies, geheugenverlies en/of coma)

Je dient in geval van een hersenschudding dus altijd contact op te nemen met je huisarts, ook al voel je je relatief goed!

Behandeling hersenschudding

Zoals hierboven ook al werd aangegeven, is er nauwelijks een behandeling mogelijk voor de hersenschudding zelf. Toch kun je een aantal dingen doen om herstel te bespoedigen en pijn te onderdrukken. Daarom hierbij enkele tips voor de behandeling van een hersenschudding en verzorging van de hersenschudding symptomen…

• Drink nooit alcohol in geval van een hersenschudding.
• Bij hoofdpijn kun je het beste paracetamol nemen.
• Gun je hersenen zoveel mogelijk rust; dus niet eindeloos tv-kijken, computeren, muziek luisteren, kletsen etc.
• Autorijden & sporten is niet verstandig in geval van een hersenschudding.
• Het kan wel goed zijn om je hersenen te blijven trainen door bijv. een paar bladzijden te lezen.
• Langdurige, lichamelijke rust is niet per se nodig; als je direct in staat bent te wandelen, dan is dat prima.
• Soms heeft je lichaam extra slaap nodig.

In geval van een lichte hersenschudding zijn de symptomen doorgaans binnen 1 tot 3 weken verdwenen. Bij een zware hersenschudding of hersenkneuzing kunnen bepaalde symptomen maandenlang aanhouden of zelfs chronisch blijken.

Andermans hersenschudding behandelen

Soms is het nodig dat iemand met een hersenschudding wordt ondersteund. Als je een huisgenoot hebt met een hersenschudding, dan kun je hem/haar het beste:

• Niet te lang alleen laten om eventuele complicaties direct te kunnen waarnemen.
• Gedurende de slaap ieder uur even wakker schudden om complicaties tijdens de slaap uit te sluiten.

Als zich merkwaardigheden of complicaties voordoen, dan is directe opname en diepgaand neurologisch onderzoek vereist.

Reactie?

Heb jij ervaring met een hersenschudding of hersenkneuzing? Of heb je vragen of opmerkingen m.b.t. traumatisch hersenletsel? Laat dan hieronder je reactie achter!

Iedere goedaardige moedervlek kan zich ontwikkelen tot een kwaadaardige moedervlek ofwel melanoom. Een melanoom is een agressieve vorm van huidkanker die wordt veroorzaakt door “ontspoorde” melanocyten. Hieronder kun je lezen hoe je een kwaadaardige moedervlek kan herkennen en uitzaaiing kan voorkomen…

Kwaadaardige moedervlek = levensgevaarlijk!

Een kwaadaardige moedervlek ofwel melanoom is een zeer agressieve vorm van huidkanker die al in een vroeg stadium kan uitzaaien ofwel metastaseren. Het is daarom belangrijk dat je een kwaadaardige moedervlek zo snel mogelijk herkent en operatief laat verwijderen. Als een melanoom bij de eerste tekenen van agressiviteit wordt ontdekt en in een vroeg stadium wordt verwijderd, is de kans op uitzaaiingen klein en de overlevingskans van de patiënt groot.

Omdat moedervlekken op de huid zichtbaar zijn, wordt een melanoom in veel gevallen tijdig opgemerkt.

Kwaadaardige moedervlekken – Eigenschappen

Een kwaadaardige moedervlek kun je herkennen aan verschillende eigenschappen en symptomen. Moedervlekken kunnen worden onderverdeeld naargelang:

• Opstand (vlak/plat/egaal of bol/opstaand)
• Vorm (rond, ovaal of grimmig)
• Symmetrie (symmetrisch of asymmetrisch)
• Kleur (bruin, zwart, rood of gecombineerd)
• Beharing (met of zonder haargroei)
• Aard (rustige of agressieve pigmentcellen)

Een perfect ronde, egaal gepigmenteerde moedervlek is zelden een kwaadaardige moedervlek. Een grimmige moedervlek met 3 verschillende kleuren brengt meer risico met zich mee.

Agressieve pigmentcellen (melanocyten) zijn levensbedreigend; een enkele “onrustige” melanocyt duidt sowieso al op pigmentkanker in de huid.

Kwaadaardige moedervlekken – Risicofactoren

De kans dat een moedervlek zich ontwikkelt tot een melanoom is slechts 1 op 1.000.000. Toch zijn er risicofactoren die kunnen duiden op een kwaadaardige moedervlek. De belangrijkste zijn:

• Grimmige vorm (uitstulpingen e.a.)
• Wispelturige contouren (niet-symmetrische afbakening)
• Groot oppervlak (> 8 centimeter in doorsnee)
• Meerdere kleuren (niet egaal gepigmenteerd = atypisch)
• Rode omlijsting (rood randje om de moedervlek)
• Jeuk, stekende pijn & bloeden
• Groei (vormverandering & kleurverandering)
• Ontstaan moedervlek op latere leeftijd

Doorgaans geldt: hoe groter en “rommeliger” de moedervlek, des te groter het risico op melanoom-vorming.

Heb jij ervaring met kwaadaardige moedervlekken, melanomen en/of huidkanker? Deel hieronder je verhaal!

Veel vrouwen willen liever geen antibiotica slikken tegen urineweginfecties in verband met mogelijke resistentie. Toch is niet verstandig, met name bij vrouwen die vaak last hebben van een terugkerende blaasontsteking of een andere urineweginfectie. Uit het onderzoek blijkt namelijk dat vrouwen die cranberry capsules slikten of cranberry sap dronken gemiddeld binnen 4 maanden weer een nieuwe infectie hadden opgelopen aan de urinewegen. Bij vrouwen die antibiotica slikten was dit gemiddeld pas na 8 maanden.

Oorzaak urineweginfectie meestal E.coli bacterie

De belangrijkste oorzaak van een urineweginfectie is de E.coli bacterie, welke met name in de ontlasting voorkomt. Vrouwen hebben vaker blaasontsteking of een andere urineweginfectie omdat de plasbuis zich bij vrouwen dichter bij de anus bevindt dan bij mannen. Daardoor lopen vrouwen bij onder andere seksueel contact een groter risico om deze infectie op te lopen. Verder hebben ook vrouwen in de overgang (menopauze) een verhoogde kans op een urineweginfectie.

Cranberry capsules of sap werkt wel tegen blaasontsteking

Waarom cranberry sap en capsules precies werken tegen urineweginfecties zoals blaasontsteking is niet bekend, maar ze werken wel degelijk. Vermoedelijk komt dit omdat bepaalde stoffen in cranberries er voor zorgen dat de bacteriën zich niet kunnen hechten aan de wand van bijvoorbeeld de blaas.

Toch werken antibiotica beter omdat deze ook de bacteriën doden die de oorzaak vormen van urineweginfecties. Cranberries doen dit niet, waardoor de kans op een terugkerende infectie wordt vergroot.

Antibiotica kuur tegen blaasontsteking / urineweginfectie

Voor een simpele urineweginfectie zoals blaasontsteking zal een arts doorgaans een antibiotica kuur met trimethoprim voorschrijven van 1 tot 3 dagen voor vrouwen en 5 tot 7 dagen voor mannen.

Bij een gecompliceerde blaasontsteking zoals tijdens de zwangerschap, bij diabetes of gecombineerd met een milde nierinfectie wordt doorgaans een kuur van 7 dagen met het combinatie antibioticum amoxicilline/clavulaanzuur voorgeschreven (tegen enkel amoxicilline – een penicilline antibioticum – bestaat veel resistentie in Nederland, en wordt daarom zelden gebruikt bij urineweginfecties).

Het is belangrijk om een antibiotica kuur altijd af te maken, ook al heb je geen last meer van klachten. Als je dit namelijk niet doet dan is de kans groot dat de infectie terugkeert en/of de bacteriën die de infectie veroorzaken resistent worden.

Blaasontsteking zelftest / urineweginfectie thuistest

Als je niet zeker weet of je een urineweginfectie hebt, dan kun je altijd bij de huisarts langs gaan. Daarnaast bestaan er tegenwoordig ook betrouwbare zelftests of thuistests om thuis vast te stellen of je een blaasontsteking of andere urineweginfectie hebt opgelopen. Meer informatie over de zelftest lees je hier.

Voor tips over het voorkomen van een blaasontsteking kun je dit artikel lezen.

Endometriose is een chronische ziekte waarbij baarmoederslijmvlies buiten de baarmoeder groeit en zich hecht aan andere organen.

Groei van slijmvlies buiten de baarmoeder

Tijdens de menstruatiecyclus wordt het baarmoederslijmvlies dikker, gaat het bloeden en wordt het (bij uitblijven van bevruchting) uitgestoten. Het dikker worden, bloeden en uitstoten van baarmoederslijmvlies binnen de baarmoederwand is geen probleem. Gebeurt dit echter buiten de baarmoeder, dan ontstaan doorgaans verregaande problemen…

Symptomen van endometriose

Endometriose is zelden levensbedreigend. Toch kan deze chronische aandoening (extreem) hevige complicaties met zich meebrengen. De belangrijkste symptomen van endometriose zijn:

• Menstruatiepijn & ovulatiepijn
• Hevige pijn in de buikholte (eierstokken & baarmoeder)
• Hevige pijn in de bekkenholte
• Cysten in de baarmoeder of eierstokken
• Blaasproblemen

Endometriose-cysten & dermoïd cysten

In de eierstokken en in het gladde spierweefsel van de baarmoeder kan het baarmoederslijmvlies verschillende soorten gezwellen vormen. Soms is een dergelijk gezwel of cyste gevuld met oud, bruin bloed. Een dergelijke cyste wordt ook wel een ‘endometrioom’, ‘endometriose-cyste’ of ‘chocolade-cyste’ genoemd.

De hevigste complicatie van endometriose is het ontstaan van dermoïd cysten, dermoïd tumoren ofwel teratomen. Een dermoïd cyste is een “monsterlijk gezwel” dat zich voedt en zodoende groeit (= ontwikkelingscyste). Een dermoïd cyste ofwel teratoom kan zodoende weefsels en orgaancomponenten bevatten, waaronder huid, haren, tanden, spieren en zenuwen. Een dermoïd cyste is meestal goedaardig, maar kan ook kwaadaardig (maligne) zijn. Een kwaadaardige dermoïd cyste duidt op kanker.

Let op: een monsterlijke dermoïd cyste in de baarmoeder of eierstokken hoeft niet per definitie te betekenen dat je lijdt aan endometriose!

Endometriose & operatie

Op een röntgenfoto is een dermoïd cyste ofwel teratoom gemakkelijk te herkennen, vooral als er tanden in zitten. Endometriose wordt dan ook niet vaak over het hoofd gezien.

Cysten, verklevingen en andersoortige endometriosehaarden kunnen helse pijn veroorzaken. Ze dienen dan ook vrijwel altijd operatief te worden verwijderd. Als er sprake is van een kwaadaardige cyste, dan wordt na de operatie meestal chemotherapie aangeraden.

Heb jij ervaring met endometriose of dermoïd cysten? Laat hieronder je verhaal achter!

• Je kunt je niet bewegen (spierverlamming)
• Je kunt niet praten
• Je kunt (soms) wel zien
• Je hoort geluiden die er niet zijn (voetstappen, deuren, stemmen, e.a.)
• Je ziet personen die er niet zijn (Incubus-syndroom)
• Je hebt het gevoel alsof iemand je verstikt (Old Hag-syndroom)
• Je voelt suizen of bonzen in je hoofd of oren
• Je bent angstig en paniekerig
• Je voelt je zweverig

Let op: niet iedereen heeft dezelfde symptomen bij slaapverlamming.

Slaapverlamming ofwel slaapparalyse kan dus ontzettend beangstigend zijn. Daarom hierbij 9 oorzaken, oplossingen en tips bij slaapverlamming…

Tip 1:  Slaapverlamming is niet bovennatuurlijk

Vanwege de hallucinaties wordt slaapparalyse vaak in verband gebracht met bovennatuurlijke verschijnselen. Slaapverlamming heeft echter niks te maken met geesten, monsters of buitenaardse wezens. Hoewel de beleving van spookachtige verschijningen zeer realistisch kan zijn, zijn ze vergelijkbaar met gewaarwordingen en gebeurtenissen in een nachtmerrie. De nachtmerrie komt echter uitzonderlijk echt over, omdat je het gevoel hebt dat je al wakker bent.

Tip 2: Slaapparalyse duurt niet echt lang

Slaapverlamming kent vele gradaties. Er zijn mensen die sporadisch niet wakker kunnen worden… En er zijn mensen die tot wel 10 keer per slaapcyclus een diepgaande en indrukwekkende slaapparalyse doormaken. Meestal duurt slaapparalyse slechts 1 tot 3 minuten, maar gevoelsmatig lijkt het een eeuwigheid te duren.

Tip 3: Slaapverlamming kan aanvoelen als “uittreden”

Sommige mensen ervaren tijdens de slaapverlamming een gewaarwording alsof ze boven hun bed zweven of zelfs boven hun eigen lichaam uitstijgen. Als je spiritueel ingesteld bent, zou je dit principe “uittreden” of een “bijna-doodervaring” kunnen noemen. Deze ervaring is echter volkomen aards en wordt veroorzaakt door o.a. je hersenactiviteit,  bloeddruk en evenwichtsgevoel tijdens de slaap.

Tip 4: Slaapverlamming & rond kunnen kijken

Een kenmerkend verschijnsel van slaapverlamming is dat mensen kunnen rondkijken tijdens hun slaapparalyse. Soms zijn de ogen daadwerkelijk open en kunnen ze zelfs worden bewogen; droom en werkelijkheid kunnen dan in elkaar overlopen. Vaak wordt er echter niet echt iets gezien, maar enkel gedroomd. Het desbetreffende beeld (slaapkamer e.a.) is dan zodanig vaak herbeleefd dat je het letterlijk kunt dromen.

Tip 5: Slaapverlamming & kloppingen of suizen in hoofd en oren

Slaapverlamming gaat bij veel mensen gepaard met een ruis in de oren (oorsuizen) en in het hoofd (“hoofdruis”). Soms is er ook sprake van een “elektrische schok” of “explosie” in het hoofd of van kloppen of bonzen in het hoofd of in de oren. Ook druk op de slapen en een drukkende hoofdpijn zijn geen ongewone verschijnselen. Dit heeft vooral te maken met de bloedsomloop en bloeddruk tijdens de slaap.

Tip 6: Slaapverlamming & op de rug liggen

De meeste mensen hebben uitsluitend last van slaapverlamming als ze op hun rug liggen. Als je op je rug ligt, is de kans dat je spieren te laat uit hun slaaptoestand komen namelijk groter. Bovendien is ook de kans op een drukkend of verstikkend gevoel groter als je op je rug slaapt. Je eigen lichaamsgewicht voelt namelijk veel zwaarder aan tijdens je slaapparalyse, en dat gewicht bevindt zich voornamelijk in de buik.

Tip 7: Slaapverlamming & wakker worden

Als je niet wakker kunt worden tijdens je slaapparalyse, dan kun je het beste proberen om je op een detail te concentreren. Probeer je bijvoorbeeld te concentreren op een woord, een vingertopje of een grote teen. Zodra je vat krijgt op een detail, volgt de rest van je lichaam doorgaans vanzelf. Kortom: wanneer je een aspect van je lichaam tot een reactie kunt overhalen, wordt de rest van je lichaam wakker geschud.

Tip 8: Slaapverlamming & paniekaanvallen

Slaapverlamming kan een gevoel van verstikking teweegbrengen. Je hebt het idee dat je geen adem meer krijgt of dat je hart het begeeft. Hierdoor kun je tijdens je slaapverlamming enorm in paniek raken. Omdat je je paniekaanval niet kunt uiten en niet om hulp kunt schreeuwen, wordt de paniek alleen maar erger. Het verstikken of het hartfalen gebeurt gelukkig niet echt. Probeer je dat te realiseren!

Tip 9: Slaapverlamming & epilepsie

Slaapverlamming wordt vaak gelinkt aan epilepsie. Het exacte verband is niet duidelijk, maar beide indicaties hebben een neurologische achtergrond. Zo zou het kunnen zijn dat slaapverlamming het gevolg is van een epileptische aanval tijdens de slaap. Bovendien zijn er mensen wiens slaapverlamming is verdwenen sinds ze anti-epileptica (epilepsie-medicijnen) gebruiken. Daarnaast wordt slaapverlamming in verband gebracht met narcolepsie en aanverwante slaapstoornissen.

Heb jij ervaringen, vragen of opmerkingen m.b.t slaapparalyse ofwel slaapverlamming die je met anderen wilt delen? Laat hieronder je reactie achter!

1. Vaak ziek door slecht eten

De meeste mensen die vaak ziek zijn, eten ongezond. Ze eten niet per se ontzettend slecht, maar in ieder geval niet gezond en gevarieerd genoeg. Laat je bloed eens prikken om te testen of je lichaam over alle essentiële voedingsstoffen beschikt… Vitamines, mineralen, spoorelementen, aminozuren, vetzuren, enzymen e.a.

Lees hier meer over hoe goed eten ervoor kan zorgen dat je minder vaak ziek wordt!

2. Vaak ziek door onvoldoende bewegen

Als je niet voldoende aan sport doet, dan vergroot je daarmee de kans dat je vaak ziek wordt. Onvoldoende lichaamsbeweging verzwakt je algehele lichamelijke weerstand namelijk. Je voelt je minder fit, sterk en vitaal en wordt bovendien ontvankelijker voor bacteriële en virale infecties.

Lees hier hoe je minder vaak ziek wordt m.b.v. voldoende lichaamsbeweging!

3. Vaak ziek door allergieën

Veel mensen die vaak ziek zijn, lijden (ongemerkt) aan bepaalde allergieën. Bomen, grassen, huisdieren, huisstofmijt, melk, noten, bonen, granen, zaden, metalen, schaaldieren etc. Als je vaak ziek bent en je moe, beroerd en lusteloos voelt, laat je dan eens uitgebreid testen op allergieën.

Lees hier meer over de behandeling van allergieën zodat je minder vaak ziek wordt!

4. Vaak ziek door gebrek aan vocht

Als je niet voldoende drinkt, word je logischerwijs vaker ziek. Elk biochemisch proces in je lichaam is namelijk afhankelijk van water. Voor je hersenactiviteit, zenuw-signaaloverdracht, stofwisseling, hormoonwerking, spierfunctionaliteit, ademhaling, bloedcirculatie en spijsvertering is water nodig. Als je onvoldoende drinkt, gaat dat ten koste van deze lichamelijke processen, en word je vaker ziek. Drink daarom minstens 1½ liter per dag.

Lees hier meer over het in stand houden van een optimale vochthuishouding zodat je minder vaak ziek wordt!

5. Vaak ziek door gebrekkige stofwisseling

Je stofwisseling ofwel metabolisme omvat alle processen die tezamen de aanmaak, opname, opslag, verwerking, besteding en eliminering van bouwstoffen, brandstoffen en beschermingsstoffen regelen. Als je stofwisseling niet goed functioneert, dan is de kans groot dat je vaak ziek bent. Laat je daarom eens controleren op orgaanafwijkingen, stofwisselingsziekten en enzymdeficiëntie als je vaak ziek bent.

Lees hier wat je kunt doen om je stofwisseling te verbeteren zodat je minder vaak ziek wordt!

6. Vaak ziek door overgewicht

Overgewicht betekent dat je te zwaar bent. Zwaarlijvigheid ofwel obesitas betekent dat je veel te zwaar bent. Beide aandoeningen kunnen ervoor zorgen dat je vaak ziek wordt. Een overschot aan lichaamsvet verslechtert namelijk je algehele lichamelijke conditie en gezondheid. Daarnaast gaat overgewicht ten koste van je emotionele en mentale gesteldheid. Houd je lichaamsgewicht en vetpercentage dus onder controle!

Lees hier hoe je minder vaak ziek wordt door je lichaam slanker en lichter te maken!

7. Vaak ziek door slechte spijsvertering

Je spijsvertering omvat de verwerking van voedsel en de opname van voedingsstoffen door je maagdarmstelsel. Als je maagdarmwerking niet optimaal is, kan het zijn dat bepaalde voedingsstoffen niet of niet voldoende via de darmwand worden opgenomen in je bloed. Zo kan een functiestoornis van je maag of je darmen ervoor zorgen dat je erg vaak ziek bent. Een slechte spijsvetering gaat vaak gepaard met buikpijn en maagdarmklachten.

Bekijk hier hoe je je maagdarmstelsel een handje kunt helpen zodat je minder vaak ziek wordt!

8. Vaak ziek door zwak immuunsysteem

Je immuunsysteem omvat alle slijmvliezen, bloedcellen, zuren en antistoffen die je lichaam beschermen tegen indringers. Je immuunsysteem zorgt ervoor dat schadelijke bacteriën, virussen, schimmels, parasieten en andere micro-organismen worden opgespoord en geëlimineerd. Als je een zwak immuunsysteem hebt, dan ben je veel ontvankelijker voor bacteriële en virale infecties. Een zwak immuunsysteem gaat dan ook vaak gepaard met verkoudheid, griep, holte-ontstekingen, pijn en koorts.

Lees hier hoe je je immuunsysteem verbetert om minder vaak ziek te worden!

Ben jij vaak ziek? Of was je vroeger vaak ziek en weet je inmiddels wat de achterliggende oorzaak was? Laat hieronder je reactie achter om lotgenoten te informeren en hen wellicht van hun problemen af te helpen!

Antioxidanten in voeding (nutritieve antioxidanten) verschijnen steeds vaker in het nieuws omdat ze kanker zouden kunnen voorkomen en je zelfs langer kunnen laten leven. Niet ieder antioxidant is echter hetzelfde; daarom lees je hieronder meer over de meest effectieve “super-antioxidanten” die je via je voeding kunt binnenkrijgen…

Vitamines met antioxidant-werking

De bekendste antioxidanten zijn vitamines met een antioxidant-werking. De volgende vitamines hebben een antioxidatieve werking:

• Vitamine A (retinol)
• Vitamine B-complex (pyridoxine e.a.)
• Vitamine C (ascorbinezuur)
• Vitamine E (tocoferol & tocotrienol)

Bovenstaande vitamines hebben een matige tot vrij krachtige antioxidatieve werking.

Carotenoïden met een antioxidant-werking

De groep ‘carotenoïden’ omvat ten minste 600 moleculen uit de gigantische familie van ‘terpenen’ of ‘terpenoïden’ met een gele tot roodachtige kleur. Een aantal carotenoïden hebben een krachtige antioxidant-werking. De 3 belangrijkste hiervan zijn:

• Caroteen (zit in wortel, zoete aardappel e.a.)
• Lycopeen (zit in tomaten, watermeloen e.a.)
• Luteïne (zit in eidooier, sinaasappel e.a.)

Vooral de carotenen ‘alfacaroteen’ en ‘betacaroteen’ zijn bekende antioxidanten. De super-antioxidant onder de carotenoïden is ongetwijfeld lycopeen!

Xanthonen met een antioxidant-werking

Xanthonen ofwel xanthenen behoren eigenlijk ook tot de carotenoïden. Het is een subgroep moleculen die net als alle andere carotenoïden bekend staan om diens gele, oranje, roze of rode kleur. De 3 xanthonen met de meest doeltreffende antioxidatieve uitwerking zijn:

• Kryptoxanthine (zit in papaja, sinaasappelschil e.a.)
• Astaxanthine (zit in zalm, kreeft, mangosteen e.a.)
• Zeaxanthine (zit in mais, saffraan e.a.)

Astaxanthine is veruit het krachtigste antioxidant van alle carotenoïden en xanthonen. Het zit voornamelijk in bepaalde algen. Flamingo’s en bepaalde roze-achtige vissen en schaaldieren krijgen het zodoende via hun voeding binnen. Mensen krijgen het op hun beurt binnen als ze zalm, forel, garnalen, krab of kreeft eten.

Anthocyaniden met een antioxidant-werking

Anthocyaniden zijn moleculen die bepaalde planten hun blauwrode tot paarse kleur verlenen. Zo geeft anthocyaan/anthocyanine een blauwpaarse kleur aan o.a. rode kool, zwarte bessen, aubergines en bramen. Anthocyaniden zijn zeer krachtige antioxidanten, maar helaas is gebleken dat anthocyaniden nauwelijks nog werkzaam zijn als antioxidant nadat ze zijn gegeten.

Curcuminoïden met een antioxidant-werking

Curcuma ofwel geelwortel is een plantenkleurstof die de gele kleur geeft aan o.a. kerriepoeder. Curcuma bevat stoffen die lijken op carotenoïden, namelijk curcuminoïden. De belangrijkste curcuminoïden die kunnen worden geïsoleerd, zijn:

• Curcumine
• Demethoxy-curcumine
• Bisdemethoxy-curcumine

De combinatie van deze 3 stoffen levert een absoluut super-antioxidant op!

Vetzuren met een antioxidant-werking

Een aantal essentiële vetzuren uit de omega-3- en omega-6-familie hebben een uiterst krachtige antioxidant-werking. Zo is alfalinoleenzuur in staat om een groot aantal andere antioxidanten (o.a. vitamines, aminozuren en carotenoïden) te hergebruiken (recyclen). De belangrijkste vetzuren met een antioxidatieve werking zijn:

• Alfa-liponzuur (zit in orgaanvlees e.a.)
• Alfa-linoleenzuur (zit in lijnzaadolie e.a.)      
• Gamma-linoleenzuur (zit in teunisbloemolie e.a.)
• Gebonden linolzuur (zit in vlees e.a.)

Vooral alfa-liponzuur mag met recht een super-antioxidant worden genoemd!

Mineralen & spoorelementen met een antioxidant-werking

Er bestaan een aantal mineralen en spoorelementen die verantwoordelijk zijn voor de aanmaak van een aantal enzymen en co-enzymen (o.a. co-enzym Q10) die over een krachtige antioxidant-werking beschikken. Mineralen zijn dus zelf geen antioxidanten, maar ze zijn indirect antioxidatief. De belangrijkste mineralen en spoorelementen met een indirecte antioxidant-werking zijn:

• Selenium
• Chroom
• Zink
• Koper
• Mangaan

Aminozuren met een antioxidant-werking

Aminozuren zijn de bouwstenen voor lichaamseiwitten. Sommige aminozuren beschikken over een krachtige antioxidant-werking. De belangrijkste antioxidatieve aminozuren zijn:

• Methionine
• Cysteïne
• Tryptofaan
• Tyrosine

Taurine is technisch gezien geen aminozuur, maar een aminosulfonzuur. Wel is taurine een heus “super-antioxidant”! Ook glutathion (opgebouwd uit 3 aminozuren) is een onwijs krachtig antioxidant.

Conclusie

Antioxidanten zorgen ervoor dat je lichaam wordt beschermd tegen agressieve stoffen. De top 5 van krachtigste antioxidanten is als volgt:

1. Curcuminoïde (zit in geelwortel)
2. Astaxanthine (zit in garnalen, zalm e.a.)
3. Alfa-liponzuur (zit in orgaanvlees, erwten e.a.)
4. Taurine (zit in vlees, eieren e.a.)
5. Lycopeen (zit in watermeloen, tomaat e.a.)

Gezonde en gevarieerde voeding zorgt ervoor dat je allerlei belangrijke antioxidanten binnenkrijgt. Meer voorbeelden van antioxidant-rijke producten zijn citrusvruchten, pruimen, granaatappels, boerenkool, uien, groene thee, rode wijn, peterselie, soja, knoflook, broccoli, spinazie etc.

Let op: inmiddels is bekend dat bepaalde antioxidanten in extreem hoge concentraties (supplementen e.a.) de gezondheid juist kunnen schaden.

Ben jij je bewust van je antioxidant-inname? Laat hieronder je reactie achter!

Daarnaast produceert de alvleesklier diverse hormonen, waaronder insuline. Het hormoon insuline heeft een essentiële functie binnen de energiestofwisseling en bloedsuikerspiegel. Een alvleesklier-aandoening kan dan ook uiterst negatieve gevolgen hebben voor je algehele gezondheid (diabetes mellitus/suikerziekte e.a.). Daarom hierbij meer informatie over aandoeningen van de alvleesklier en mogelijke oplossingen…

1. Chronische pancreatitis (alvleesklier-ontsteking)

Alvleesklier-ontsteking wordt ook wel pancreatitis genoemd. Als de ontsteking van de alvleesklier plotseling optreedt, spreekt men van ‘acute pancreatitis’. Als de alvleesklier-infectie lang aanhoudt, spreekt men van ‘chronische pancreatitis’. Een alvleesklier-ontsteking wordt meestal veroorzaakt door:

• Overmatig alcoholgebruik / alcoholmisbruik
• “Stenen” in de galweg bij de kop van de alvleesklier (galwegstenen)
• Bepaalde geneesmiddelen
• Bof

Een alvleesklier-ontsteking gaat meestal gepaard met symptomen als diarree, hevige buikpijn (doorgaans in de bovenbuik) en rugpijn.

Bij een alvleesklier-ontsteking probeert men allereerst de symptomen (pijn e.a.) te onderdrukken. Bij een bacteriële infectie worden doorgaans antibiotica voorgeschreven. Soms dient een galsteen operatief te worden verwijderd.

2. Alvleesklier-kanker (kwaadaardige tumor in de alvleesklier)

Een kankergezwel (kwaadaardige tumor) in de alvleesklier veroorzaakt meestal geen klachten. Om die reden wordt de diagnose ‘alvleesklierkanker’ doorgaans pas gesteld als een patiënt symptomen ervaart van uitzaaiingen of verdrukking. In veel gevallen is succesvolle behandeling dan helaas al te laat. Alvleesklierkanker ontstaat in 80% van de gevallen in de “kop” van de alvleesklier.

Bij alvleesklierkanker wordt meestal de alvleesklier-kop verwijderd; soms ook het middenstuk en/of de staart. Na een volledige alvleesklier-verwijdering zijn doorgaans blijvende insuline-injecties nodig.

3. Geboren zonder alvleesklier / alvleesklier verwijderd

Er zijn kinderen die geboren worden zonder alvleesklier (alvleesklier-aplasie / pancreatische aplasie). Hun overlevingskans was vroeger nihil; tegenwoordig bestaat er een relatief kleine kans dat een kind zonder alvleesklier lang genoeg in leven blijft om succesvol te worden behandeld.

Soms wordt de alvleesklier deels of in zijn geheel (kop, middenstuk & staart) verwijderd, bijvoorbeeld bij alvleesklierkanker. Zonder alvleesklier of insuline-substituut ga je op den duur dood. Er zijn echter mensen (o.a. de Britse zanger Chris Rea) die tegen alle verwachting in jarenlang in leven blijven zonder alvleesklier of met slechts een fractie van de alvleesklier.

In sommige gevallen kan een volledige alvleesklier worden getransplanteerd van een overleden donor; soms worden enkel insuline-producerende eilandcellen geïmplanteerd; lichaamseigen of van een donor.

4. Hyperinsulinemie door snel werkende alvleesklier

Hyperinsulinemie houdt in dat je alvleesklier te veel insuline aanmaakt. Hyperinsulinemie staat ook wel bekend als ‘pre-diabetes’, ‘insulineresistentie’ en ‘syndroom X’. Hyperinsulinemie kan zich ontwikkelen tot diabetes en brengt een verhoogd risico op hart- & vaatziekten met zich mee. Vaak is er ook sprake van gewichtstoename, lusteloosheid en een traag werkende schildklier (hypothyreoïdie). Als hyperinsulinemie niet op tijd wordt behandeld, raakt de alvleesklier overbelast en zodoende ontstaat diabetes mellitus (DM) type 2. Meestal zijn dan insuline-injecties nodig.

Bij hyperinsulinemie dien je gezond te eten en veel aan lichaamsbeweging te doen. Een laag-glycemisch dieet zou tevens werkzaam zijn. Soms worden geneesmiddelen voorgeschreven (sulfonylureumderivaten e.a.)./em>

5. Syndroom van Zollinger-Ellison in de alvleesklier

Het syndroom van Zollinger-Ellison is een ernstige aandoening waarbij kleine, “goedaardige”, zuur-producerende tumoren ontstaan in de ‘Eilandjes van Langerhans’ in de alvleesklier. Het onderste deel van de maag produceert gastrine. Gastrine bevordert de productie van maagzuur (zoutzuur) door de maag. In de alvleesklier kunnen tumoren ontstaan die ook gastrine aanmaken, waardoor de maag nog meer maagzuur produceert. Door de overvloed aan maagzuur kunnen maagzweren en uiteindelijk maagperforaties ontstaan. Zollinger-Ellison wordt met name gekenmerkt door maagpijn, maagzweren en vet-diarree.

Bij Zollinger-Ellison worden doorgaans protonpompremmers (omeprazol e.a.) voorgeschreven om de zuurproductie te remmen. Soms moeten de tumoren operatief worden verwijderd – al dan niet met (een deel van) de alvleesklier.

Reactie: ervaring, vraag of opmerking m.b.t. de alvleesklier?

Heb jij ervaring met alvleesklier aandoeningen? Of heb je vragen of opmerkingen over problemen met de alvleesklier? Laat dan alsjeblieft hieronder je reactie achter!

Wat zijn de symptomen van een blaasontsteking bij zwangerschap?

Je urine wordt opgeslagen in de blaas totdat deze wordt uitgeplast via de urinebuis. Bij een blaasontsteking is je blaas –en soms ook je urinebuis– geïnfecteerd door bacteriën. De bacteriën zorgen voor de volgende symptomen:

• Branderig gevoel in de onderbuik
• Pijn in de onderbuik
• Drukkend gevoel in de onderbuik
• (Extreem) vaak moeten plassen
• (Extreem) kleine beetjes moeten plassen
• Continue aandrang om te plassen (niet altijd)
• Onaangename urine-geur (niet altijd)
• Troebele urine (niet altijd)
• Vaginale afscheiding (vergevorderd stadium)
• Licht vaginaal bloedverlies (vergevorderd stadium)
• Verhoging (vergevorderd stadium)

Irritatie, pijn en branderigheid door een blaasontsteking spelen vooral op tijdens het plassen en na het plassen. Als je klachten en symptomen voornamelijk opspelen bij het plassen, dan is het dus raadzaam om contact op te nemen met je huisarts.

Waarom krijgen zwangere vrouwen vaker een blaasontsteking?

Vrouwen hebben sowieso een grotere kans op een blaasontsteking dan mannen. Dat komt omdat vrouwen een veel kortere urinebuis hebben dan mannen, waardoor bacteriën makkelijker en sneller in de blaas terechtkomen. Als je zwanger bent, heb je een extra grote kans op een blaasontsteking. Dat komt omdat:

• Je blaas in verdrukking komt door je aldoor groeiende baarmoeder.
• Je urine tijdens de zwangerschap geconcentreerder is (meer zuren, hormonen, voedingsstoffen, mineraalzouten e.a.).
• Je baarmoeder op je blaas drukt. Hierdoor wordt het moeilijk om je blaas volledig te legen, waardoor restjes “oude” urine in je blaasuitgang en urinebuis achterblijven.
• Zwangere vrouwen vaker plassen. Hierdoor is de kans extra groot dat er restjes urine achterblijven die ontvankelijk zijn voor bacteriën. Deze bacteriën kunnen zich vervolgens razendsnel vermenigvuldigen.

Probeer dus om je blaas en urineweg volledig leeg te plassen, vooral tijdens je zwangerschap. Neem er de tijd voor en haast je vooral niet. Veel water drinken zorgt ervoor dat de blaas continu wordt schoongespoeld.

Is een blaasontsteking tijdens zwangerschap gevaarlijk?

In principe is een blaasontsteking tijdens de zwangerschap niet gevaarlijk (bron). Een blaasontsteking tijdens de zwangerschap kan echter WEL gevaarlijk worden als deze niet op tijd wordt behandeld! Vanwege de zwangerschap is de kans namelijk extra groot dat je blaasontsteking opstijgt en overslaat op je nieren (nierbekkenontsteking). Een nierbekkenontsteking gaat vaak gepaard met (hoge) koorts, hevige pijn rond de nieren en braken. Dit kan gevaarlijk zijn voor zowel jezelf als je kindje. Ook kan een blaasontsteking in het laatste trimester van je zwangerschap vervroegd weeën opwekken.

Als je toch al ontvankelijk bent voor blaasontstekingen, dan is het raadzaam om extra voorzichtig en opmerkzaam te zijn tijdens je zwangerschap. Als je twijfelt, laat dan bijtijds je urine testen bij je huisarts. Een ongecompliceerde blaasontsteking is niet gevaarlijk en goed te behandelen met een antibioticum. De huisarts kan antibiotica voorschrijven die niet schadelijk zijn voor je ongeboren kindje.

• Bekijk hier 5 effectieve tips om een blaasontsteking te voorkomen
• Lees hier meer over Trimethoprim, een effectief antibioticum bij blaasontstekingen (tijdens zwangerschap enkel op doktersadvies).

Heb jij weleens een blaasontsteking gehad tijdens je zwangerschap? Deel hieronder je ervaringen met lotgenoten en andere geïnteresseerden!